Sekrety Starożytnej Inżynierii

Wielkie świątynie budowane na cześć bogów doprowadziły do wynalezienia przełomowych technik konstrukcyjnych i przesuwały granice tego, co możliwe w inżynierii. W starożytnym świecie nie szczędzono na nie wydatków – świątynie powstawały przez dziesięciolecia, a nawet całe stulecia. Mimo to jedna z nich wyróżnia się na tle innych. Głęboko w kambodżańskiej dżungli ukryta jest świątynia, która przyćmiewa wszystkie pozostałe. Angkor Wat to kompleks liczący sobie 900 lat, rozciągający się na ponad 400 akrach bagiennej ziemi nawiedzanej przez monsuny. To największy na świecie zabytek sakralny pod względem zajmowanej powierzchni. Jego niekończące się korytarze i ogromne budowle ukazują precyzję kamieniarskiego rzemiosła. Podczas gdy budowa niektórych wielkich katedr średniowiecznych trwała ponad sto lat, Angkor zbudowano w zaledwie 30. To arcydzieło kunsztu, dekoracji rzeźbiarskich i inżynierii. Jak jednak dawne społeczeństwo, dysponujące niewieloma zdobyczami techniki, zdołało wznieść ten ogromny pomnik?